آنکس که بدست جام دارد

سلطانیِ جَم مُدام دارد

جام : ساغرشراب

آنکس که به دست جام دارد: استعاره ازآدمیست که اهل عیش وعشرت وباده نوشیست. کسی که ارزش لحظه لحظه ی زندگانی رادرک کرده ودرجشن وضیافت زندگی، حضوری شادمانه ومستانه دارد. درمورد شرابخواری ومیزان حرام بودن آن، دربین علمای اهل سنت اختلافات عمیقی هست بعضی ازعلمای تسنّن براین باورند که خداوند نفرموده که شراب حرام است، بلکه تنها فرموده که هنگامی که مست هستید به نماز نزدیک نشویدو از آن اجتناب کنید، حتی گویندکه ابوبکروعمرومعاویه وتعدادزیادی ازصحابه،اهل شرابخواری بوده وبه گناه کبیره بودن آن اعتقادی نداشتند.

ازسوی دیگر حافظ معتقد است که متشرعیّن متعصّب درمورد شراب وشرابخواری سیاه نمایی کرده وازاین موضوع سواستفاده می کنندتامردم رابتوانندتحت کنترل خویش درآورند. حافظ براین باوربودکه درمورد شرابخواری، شیخ وزاهد،کاسه ی داغ ترازآش شده وبه دروغ آن راگناهی بزرگ برشمرده انددرحالی که گناه بزرگ، همان ریاکاری وتزویروتظاهر درلباس دیانت هست که خودشان روزانه بصورت مستمر مرتکب می شوند! به نظرحضرت حافظ خداوند در روزجزا همانندِ متشرّعین سختگیری نخواهدکرد وگناه شرابخواران بخشیده خواهدشد.

هاتفی ازگوشه ی میخانه دوش

گفت ببخشند گنه می بنوش